หลายคนคงรู้แล้วว่าหนึ่งในสมาชิกของ Super Junior, ทงแฮ ได้เสียพ่อของเขาไปในวันที่ 8 สิงหาคม ทงแฮถึงกับเป็นลมเมื่อสมาชิกในครอบครัวโทรศัพทืมาบอก แหงล่ะ ก็พ่อนี่แถมยังไม่ได้เจอกันมาถึงหกปี(น่าเศร้ายิ่งกว่า)พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยอาการเจ็บปวดที่เรื้อรัง และได้จัดงานศพขึ้นในวันที่ 10 สิงหาคม
มีรูปจากงานวันนั้นมาให้ดู --คนข้างๆนั้นคือเพื่อนของพ่อเขา(คงไม่อยากเปิดเผยใบหน้าเอามากๆ - -)
เรื่องร้ายยังร้ายไม่พอ เพราะหลังจากที่ฮีชอลไปงานศพแล้วต้องรีบปลีกตัวออกจากงานกลับกรุงโซลเพื่อไปทำงานต่อ(ก่อนมางาน ก็เพิ่งเลิกจากกองถ่ายRainbow Romanceพร้อมคิบอม) ตอนนั้นเองรถของฮีชอลและผู้จัดการส่วนตัวของเขาเกิดถูกชน สาเหตุมาจากการจราจรแถวนั้นไม่ดีนัก อาการของผู้จัดการเราไม่สามารถทราบได้ = = แต่อาการของฮีชอล เห็นแล้วอยากร้องไห้ T___Tมาอ่านนี่กันก่อนดีกว่า
นี่คือ Cyworld's diary ของคิมฮีจิน พี่สาวของฮีชอล (เราแปลมาจากภาษาอังกฤษอีกทีจ่ะ)
06.8.10
ประมาณเที่ยงคืนสิบนาที
ฉันได้รับโทรศัพท์จากฮีชอลว่าเขากำลังจะไปที่ม็อกโปหลังจากที่ทำงานเสร็จแล้ว
ฉันไม่ได้ห้ามเขาเพราะเขาบอกว่าจำเป็นต้องไปและยังไงก็จะไปให้ได้
และ...
ฉันรู้สึกแย่ๆในตอนเช้าโดยไม่รู้สาเหตุ
ฉันอยู่ที่โรงเรียน
พ่อฉันโทรมา แต่ก็รับโทรศัพท์ไม่ได้
ฉันก็โทรกลับไปหาพ่อทันที มันต้องมีเรื่องสำคัญอะไรแน่ เพราะพ่อไม่เคยโทรศัพท์หาฉันเวลากลางวันเลย
พ่อบอกว่าฮีชอลประสบอุบัติเหตุรถชน
อาการค่อนข้างน่าป็นห่วง
ณ เวลานั้น ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังจะเป็นบ้า มือสั่นและเริ่งร้องไห้
ฉันรีบออกมาจากโรงเรียนแล้วตรงไปที่โรงพยาบาลทันที
หมอบอกว่ากระดูกต้นขาของฮีชอลหัก และเช่นเดียวกันกับหัวเข่า
หลังจากที่เขาเข้าเครื่อง CT scan แล้วฮีชอลก็กลับไปที่ห้องพัก คอยดูอาการ
เมื่อฉันเห็นเขา ฉันเริ่มร้องไห้ทันที
ฮีชอลบอกฉันว่า "ยัยบ้า เธอจะร้องไห้ทำไม" ฉันเห็นเลยว่าเขาก็ร้องเหมือนกัน
"ตาบ้า นายก็ร้องเหมือนกันนั่นแหละ"
เขาถามฉันว่า เราจะทำยังไงกันดี
มันต้องใช้เวลาสามเดือนในการรักษา
และถ้าจะให้หายดีจริงๆ ต้องใช้เวลาหกเดือนไปจนถึงปีนึง
หัวใจของฉันเจ็บปวดเหลือเกิน
...
..
ฮีชอลเข้ารับการผ่าตัดในเวลาแปดโมงครึ่ง
และเสร็จในเวลาบ่ายโมงครึ่ง
ถึงอย่างงั้น เขาต้องเข้าตรวจในห้องดูอาการอีก และกลับมาที่ห้องเวลาบ่ายสาม
หัวใจของฉันเจ็บยิ่งขึ้นกว่าเดิมอีก
ฉันร้องไห้เหมือนคนบ้า ตาทั้งบวมและแดง ฉันพูดอะไรไม่ถูกจริงๆ
06.8.11
ฉันนอนไม่หลับเลยคืนนั้น......และในที่สุด ตอนเช้าก็มาถึง...
ฮีชอลเข้ารับการศัลยกรรม เย็บลิ้น เพราะมันมีแผลฉีกจากอุบัติเหตุ
คิบอมมาเฝ้าฮีชอลด้วย เมื่อฉันเห็นคิบอมร้องไห้ฉันก็ร้องไห้ตาม หัวใจของฉันเจ็บอีกแล้ว
ฮีชอลกินอะไรไม่ได้เลยนอกจากโจ๊ก เขาทนกินโจ๊กนั่นได้แค่ช้อนเดียว...
...
..
เขาไม่ได้กินอะไรเลย นอกจากยา
แล้วเขาก็หลับไปเพราะฤทธิ์ของมัน.....
06.8.12
ฉันล้างหน้าและแปรงฟนให้ฮีชอล
ฉันเห็นว่าเขาดูมีชีวิตชีวาขึ้นนิดหน่อยล่ะเขายังขยับตัวไม่ได้
อย่างน้อยเขาก็ยังได้ดูทีวี แต่หลังต้องถูกดามไว้
..
ฉันขอกลับไปพักผ่อนที่บ้านก่อน พ่อกับแม่มาแล้ว ไว้ฉันจะมาหาฮีชอลอีกตอนเย็น
เอาล่ะยังไงพวกเราก็ต้องสู้ต่อไป ใช่ไหม?...
credit: http://cyworld.nate.com/heejin331
ยังไงก็สู้ต่อไปนะฮีชอล อ้อ ทงแฮด้วย!!!! Fighting!!!
